Jam częścią tej siły, która wiecznie zła pragnąc wiecznie dobro czyni...

Śladami Wiatru


Zagubione dusze
Kitana
Wraith - foto gallery
Aleksandra
Fuj
Pap
Punky Girl
Aristalia
Neverborn
Bateryjka
Dragon Slayer
In The End:):)
April



†††
Designed by Naarien
Picture by Naarien
All Rights Reserved


Świat Naarien



Księga Dusz



O Mnie
Imię: Naarien
Wiek: 20

Pół anioł, pół demon, z domieszką marzycielki, romantyczki, racjonalistki. Spontaniczna indywidualistka, która podąża pewnym krokiem przed siebie nie oglądając się w przeszłość. Natura dzika, którą trudno ujarzmić. Wojowniczka, która prowadzi odwieczną walkę z konformizmem, głupotą i ograniczeniami ludzkiego umysłu. Tolerancyjna, optymistka, altruistka, leniwa, szczera, bezczelna, niecierpliwa, uparta, zdecydowana, wierna swych przekonaniom, sprytna....taka jest właśnie Naarien.... .
Kontakt: naarien@gmail.com
GG: 9056703





Galeria
Renowacja Galerii. Póki co zapraszam tutaj : DeviantArt



Przeszłość
2009
październik
wrzesień
lipiec
czerwiec
2008
czerwiec
2007
październik
2006
wrzesień
marzec
styczeń
2005
listopad
lipiec
czerwiec
maj
kwiecień
marzec
luty
2004
październik
czerwiec
maj


Yoshihisa Hirano - "Kyrie II"



2009-10-25
Zapach końca

Za mglistą szybą śmierci oblicze

mych szklanych łez już nie policzę.

Zbyt długo w klatce kłamstwa żyłam

oto jestem, do umarłych przybyłam.

 

Jeden świat, jedno życie, jedna chwila

ta co długo trwa i szybko przemija.

W trupie dłonie mą duszę składam

w ostatnim śnie nadzieję pokładam.  

 

W płomieniach świecy obłędu odbicie

radość, miłość i sens straciło życie.

Dźwięki rozpaczy, duszy odłamki

krew na ścianie i czarne zapałki.

 

Przybądź do mnie śnie mój ukochany

niczym w rytmie złudzeń zatrzymany.

Weź mnie w swe mgliste ramiona

niech me podłe życie w nich skona.




by Naarien skomentuj (0)






2009-10-17
Nieznany kurs

Nad horyzontem mgła zawisła

czarny piorun przeszył niebo

a mój statek samotnie płynie

po martwym oceanie moich łez.

 

Wśród czarnych odmętów

płynę ku początkowi krańca świata

targana przez czarny niepokój

i odwieczną gehennę bytowania.

 

Gdzież jest astralny szlak

na tym czarnym firmamencie

co nad mą latarnią rysuje się

w smolistych barwach nocy?

 

Gdzież ten srebrzysty glob

wśród migoczących ziarenek

kiedy czerniste obłoki świecy

uciekają w zdradliwą czeluść?

 

Nie wiem w którą stronę

skierować bieg mej starej łajby.

Jakiż kurs objąć mam skoro

wszędzie widnieje posoka czerni.




by Naarien skomentuj (0)






2009-09-19
Świat i rozpacz

Rozstąpiła się ziemia, niebo w dół runęło

w bezkres oceanu krwią naznaczonego.

Zło przedarło się do świata murszejącego

to co wiecznie przy nas trwało w dal umknęło.

 

A ja siedzę samotnie przy mym ognisku

i na świat pogrążony w trosce patrzę.

W zakamarki klepsydry czasu kołaczę.

i widzę śmierć stojąca na życia urwisku.

 

Gdzieś się podziała ma pani w czerni?

Przyjdź do mnie i utul moje żalu chwile

wbij w me serce trucizny swą szpile.

 

Proszę! Zbyt wiele me oczy już ujrzały.

Zbyt długo w tej obłudzie wytrwały

gdzie wrosły w serca ludzi plącza cierni.




by Naarien skomentuj (0)






2009-09-18
Młodzieniec i śmierć

By zgłębić sacrum swego cierpienia

ciemność swemi ślepiami śledzisz.

W schowku pod schodami siedzisz

bojąc  się bólu śmierci zmierżenia.

 

Wyjdźże stamtąd moja laleczko

niech ujrzę twe szpetne szare lica.

Niczym stępiona przezeń  anielica

szepnę Ci do ucha jedno słóweczko.

 

Biada!

 

W śmierci Twych kajdanach, no cóż

nim wtem zabłyśnie gdzieś skryty nóż

swą duszę i umysł racz mi podarować.  

 

Teraz nie waż się przede mną chować

wszak Tyś mnie wezwał ku śmierci mocy

a ja przybyłam na skrzydłach tej nocy.




by Naarien skomentuj (0)






2009-09-16
Czerń i kostucha

W czernistych barwach pościeli

nad baldachimem twego śmierci łoża

kostucha tańczy na ostrzu noża

a wtórują jej świetliści archanieli.

 

Jeżeli to nie cna śmierć nas rozłączy

cóż więc takiego z nami się stanie?

Usłysz z oddali me żałobne łkanie

 co dwie pokrewne dusze połączy.

 

Och biada nam zacny kochanku

Ileż jeszcze łez za Ciebie wyleje

kiedy cały świat do mnie się śmieje?

 

Wlej we mnie cały swój żal wielki

niech cierpię katusze i męki

W tym szczęścia żałobnym ustanku.




by Naarien skomentuj (0)






2009-07-23
Przebudzenie

Obudziłam się, by odnaleźć samą siebie

pośród cieni wszystkiego co stworzyłam.

Patrzę na czasy tak bardzo odległe

i uwierzyć nie mogę, że tego już nie ma.

Zagubiona w umierającym świecie

wstrzymuję oddech gdy sen nadchodzi.

Próbując powrócić do dawnego życia

składam obrazy z kawałków szkła.

Oddałabym wszystko by na mej twarzy

raz jeszcze szczery uśmiech zagościł.

Gdzie odeszło moje serce usidlone

przez nieśmiertelne kajdany pustki?

Chcę powrócić do wierzenia we wszystko

co było, jest i zawsze trwać będzie.




by Naarien skomentuj (0)






2009-07-19
Cyrograf

Na mocy nadanej mi przez Czeluść.

 

Ja, Naarien,

wierna służebnica ciemności,

pogromczyni słowa bożego,

przeciwniczka pogańskiej wiary,

obrończyni Czarnego Królestwa

dawczyni zła i potępienia,

 

oddaję swą duszę Czarnemu Panu

jedynemu władcy świata

który z podziemi powrócił

na swój opuszczony tron.

Oddaje swe ciało Mrocznemu Władcy

na znak mej wierności.

Przysięgam bronić prawdy

jaką mi powierzono.

Przysięgam walczyć w obronie

mego prawowitego domu.

W krwi i światłości

zawszę służyć będę

Królestwu Pożogi…

 

Przysięgę tą krwią naznaczam

by los swój dopełnić...

Tak mi dopomóż Panie




by Naarien skomentuj (0)






2009-07-18
Marzenie...

Wirują białe płatki śniegu skrząc

w blasku latarni białego światła.

Na krzywych dachach domów

zamieszkał mroźny wirtuoz

dekorując swym dotykiem

drewniane okna mieszkań.

W zimowej symfonii dźwięków

błąkają się bezdomne koty

zostawiając ślady swych łap

na delikatnym białym puchu.

 

A Ty siedzisz przy oknie

z kubkiem gorącej czekolady.

Z mętnym wzrokiem spoglądasz

na zimne kryształowe niebo

i tańczące z nimi gwiazdy.

Wiatr wygrywa etiudy

w konarach lodowych drzew

zachęcając do mroźnego tańca.

Ach, jak piękny jest świat

okryty śnieżną pościelą.

 

 

Ze specjalną dedykacją dla Kitany, osoby, która tak jak ja urodziła się w złych czasach i tak samo tęskno jej do krainy, gdzie wieczna zima panuje.




by Naarien skomentuj (2)






2009-07-16
Droga

W odpowiedzi na twój zew

pomodlę się za duszę twą

co by cała do domu wrócić

zdołała nim strawi ją płomień.

 

W pajęczynie życia tkwię

złapana przez pajęczy los.

Niczym ten piękny kwiat

co krwawi i usycha.

Teraz śpię snem wiecznych

pragnąć się już zbudzić.

W kajdanach wspomnień

cierpię śmierci katusze.

 

Mam sen, gdzie stoję

na rozstaju dwóch dróg.

Nie wiem, którą wybrać mam

która spełni me marzenia.

Wołałam o pomoc, lecz

nikt nie zdołał przynieść mi jej.

I nawet Ty przeszedłeś

obojętnie obok mnie

nie bacząc na mój ból

ni krwawiącą duszę.

Wtedy zrozumiałam,

że jestem tylko ja.

Sama wśród płaczących

drzew na wietrze życia…




by Naarien skomentuj (0)






2009-07-14
Bal na Cmentarnej 6

Dziś na cmentarzu bal potępionych

każdy z nich wygląda prawie jak czort.

W smutnych nutach kościelnego dzwonu

tańczą upadali w śmierci ramionach.

Już zimny żar ognia tam dogasa

główną aleją upiorny orszak mknie

ku chwale pełni krwawego księżyca

i tym co dawno już na czarnym dnie.

 

Każdy z gości strojne przybrał szaty

czerń i czerwień ze sobą się splata

Upiorom na czarnych rumakach

strzęp serca pośmiertnie kołata

Wśród grobów plątają się dusze

jęcząc i zawodząc samotnie łkają.

Miotając się wśród cmentarnych alei

swego miejsca na balu szukają

 

Oto tutaj wędrowcze los Cię przygna

do krainy wiecznej trwogi i strachu

byś wraz z upadłymi  świętował

zwycięstwo śmierci nad życiem.




by Naarien skomentuj (1)






2009-07-13
Epitafium człowieka potępionego

Zmrok nad mym miastem powoli zapada.

W samotni siedzę nad kawy filiżanką

spoglądając w głąb paleniska gdzie

dzieje ludzkości zapisane w popiele.

 

Słowa które ranią, stają się puste

w pył obracają się karty życia

Uczucia wpadają w ramiona czasu

bolesne być zaczynają nasze myśli.

 

Niechże ta godzina w końcu wybije

i stanie przede mną żywot mój piekielny.

Harfa żałobną pieśń cichutko zanuci

a z cienia wyłoni się sen upragniony

 

Czara goryczy przelana już została

pękło me serce, oddaliła się ma dusza

A na tablicy nagrobnej wyryte słowa

„Ku chwale pamięci i za miłość wieczną”.  




by Naarien skomentuj (4)






2009-07-07
I oto wiatr czasu przywiał wiersz nowy...

Strażnik

Czy widziałeś kiedyś tonące statki?

Nie? Więc spójrz na mnie.

Jestem jak ten okręt co wpłynął

Na ostrą kamienną skarpę

I teraz idzie na dno.

 

Me serce pękło, a żal wylewa się

Do mego wypalonego wnętrza.

Ma dusza usycha a jej prochy

Wirują wśród wiekuistej pustki.

 

Czy jest jeszcze nadzieja dlań?

Czy kolejny dzień przyniesie

Radość i uśmiech na twarzy mej?

Pozostaje tylko wiara, która trwa

Jak strażnik bramy wieczności.

Lecz czy on wytrwa ten ciężki czas?

Tego nie wie nikt…




by Naarien skomentuj (1)






2009-06-14
W porywie twórczości...

"Kielonek Wódki" 

Minione lata jak dzisiejszy dzień

Mkną jak w zaklętym śnie

Zastukały w kieliszka lice

Gdzie diabeł tańczy na dnie.

 

Polej, dobry Panie raz jeszcze

w puchar  goryczą splamiony.

Niech ma dusza śpiewać zacznie

i huknie dźwięk niezwyciężony.

 

Nie daj prosić się drogi panie

Wszak źle na duszy się dzieje

Daj kieliszek jeszcze jeden

Gdy  w sercu zimnem wieje.

 

Czy zdaje sobie pan sprawę

Jak bardzo w gardle suszy?

Polej pan kielonek kolejny

Niech zatonę w nim po uszy.

 

Mości panowie co dzierżycie

w dłoniach swe odbicie

Zagrajcie mi nutę żałobną

oto zmarło me oblicze…

 

***

 

"Północ..."

  Tam gdzie jutrzenki promienie

   mieszka skrzat na listku róży.

  Tam gdzie radosne płomienie

  słońce wychodzi  po burzy.

 

  Tam gdzie drzewa zielone

  gra elf na swej pięknej lutni

  Tam gdzie dni płyną szalone

  muzyka  w duszach dudni.

 

  Tam gdzie słychać ptaków śpiew

  Syreny w jeziorze pływają

  Tam gdzie nocnych stworzeń zew

    Magowie ofiary składają.  

 

  Tam gdzie noc wiecznie istnieje

  tam jest mój dom ukochany.

  Tam gdzie wiat północy wieje

  tam wielki świat nieznany.

 

  Na dróg rozstaju się widzimy

  podróż na północ rozpoczynamy.

  Niebezpieczny świat gonimy

  wszystkie tajemnice wyławiamy.

 

  Lecz na chwilę się zatrzymaj

   i spójrz na dzień zachodzący.

  Swój strach w sercu utrzymaj

   i patrz na księżyc wchodzący.

 

  Ciesz się tym czarem pięknym

  gdyż zaledwie chwile on trwa.

  Zachowaj w umyśle niepojętym

  bo życie umyka i przed siebie gna.

 

***


"Trwoga" 

Bo róże są na dole, a na górze bez

  Nie wylewaj więcej gorzkich cudzych łez.

  Róże mają kolce zbyt cienkie i drapieżne

   A bez łagodzi Twój ból lecz tylko pobieżnie.

  Kiedy sobie wspomnisz moje słowa ciche

   Ujrzysz w nich prawdę i porady jakże liche.

   A kiedy spojrzysz na tarczę zegara swego

   Wnet ujrzysz oblicze cierpienia mego.

  I róże kujące ni bez nie pomogą

  Bo to co Cię ogarnie nazywa się trwogą.




by Naarien skomentuj (3)






2008-06-07
Prawda

Kiedy otwierasz oczy
widzisz szkarłatną otchłań
otulającą twa twarz
bladą od wschodzącego księżyca.

Kiedy dotykasz swej
nagiej czaszki czujesz
spokój i rozpacz
którą Tobą targa.

Kiedy spoglądasz na świat
widzisz krople
rubinowego deszczu
spadające na wypłowiałą ziemię.

Kiedy podchodzisz do
lustra, srebrzystej tafli
nie widzisz swego odbicia
bo nie istniejesz.

Kiedy zakończę te strofę
będziesz już daleko
w ręku trzymając sztylet
i nucąc pieśń umarłych…


P.S. Chyba straciłam natchnienie..bo czegoś mi w tym brakuje....




by Naarien skomentuj (4)






2007-10-12
Gwiazda

Ta gwiazdka na niebie wskazuje mi drogę
po której idę przed siebie.
Prowadzi mnie przez życie.
Dokąd? Tego nawet ona nie wie.

Jest moją ostoją i oazą miłości.
Chodź strudzony wędrowcze
ogrzejesz sie w jej świetle
a ona uleczy twe wątpliwości.

Kroczę po ścieżce, przed siebie.
Mijam ludzi, miejsca, marzenia.
Dokąd zmierzam?
Do samego końca.

Mam w sobie siłę i waleczność
przezwyciężę każdy ból
Jestem jak antyczny wojownik
a w ręce dzierżę miecz.



by Naarien skomentuj (2)






2006-09-23
O sobie samej...

Kim jestem?
Na pewno nie aniołem, bo one mają
czyste serca i piękne skrzydła.
Na pewno, nie ptakiem, bo te latają
i unoszą się w przestworzach.
Na pewno nie mgłą, która
otula zmęczoną ziemie.
Na pewno nie wilkiem, bo on roztacza
wokół siebie majestatyczną aurę.
Na pewno nie gwiazdą, bo ona oświetla
ciemność i prowadzi zbłąkanych.
Nie jestem też drzewem, ani inną żywą istotą.
Jestem cierniem w sercach innych,
przewodniczką cierpiących
i kochanką ciemności.
Jestem....niczym...


by Naarien skomentuj (13)






2006-03-22
Nic Nie Jest Ważne..

Dotknij mej dusz
Spraw by było inaczej
Rozwiej każdą wątpliwość
I spójrz na zachodzący księżyc
Nie mów już nic do mnie
Bo nic nie jest ważne
Prócz mrocznych aniołów

Wtedy było inaczej
Mrok istniał tylko tam
Gdzie mój umysł nie docierał
Powiedz mi czy będzie
Jeszcze tak jak kiedyś?
Spójrz mi prosto w oczy
I zapomnij co było złe
Bo nic nie jest ważne
Prócz mrocznych aniołów.



by Naarien skomentuj (2)






2006-01-10
Kodeks

Idź tam, gdzie ciemność nie ma kresu
przez światło aż do końca.
Tam spotykamy się wszyscy
gdy przyjdzie po nas śmierć.
Idź prosto przed siebie, do ciemnego lasu
przez ścieżkę potępionych.
Strzeż tajemnic nicości, królestwa Aniołów
tych prawych i tych upadłych .
Wystrzegaj się kłamstwa i pogardy
bo tylko tak znajdziesz sens istnienia.
Strzeż się upiorów swej duszy
Które chcą zawładnąć twym umysłem.
Wypatruj czarnych ptaków, bo tylko
one zaprowadzą cię do bram zniszczenia.
Czuwaj, gdy przyjdzie ci
odejść do naszego świata.
Czuwaj, bo niezbadane są
zakątki świata umarłych.



by Naarien skomentuj (7)






2005-11-02
...

Marzenia pochłonięte
przez ogień zemsty
przez wiatr przemijania.
Wśród drzew samotnie umierają
i wśród nich się rodzą
w milczeniu,
ciszy,
gniewie.

Miłość spowierana
nie znająca szczęścia
samotna i odrzucona.
W namiętności serc umiera
i wśród nich się rodzi
w milczeniu,
ciszy,
gniewie.

Życie zniszczone
w obliczu cierpienia
ze smutkiem na twarzy.
W Jego ramionach umiera
i wśród nich się rodzi
w milczeniu,
ciszy,
gniewie.

Śmierć przeklęta
majestatyczna i piękna
pełna archaicznych dusz.
W czeluściach zła umiera
i wśród nich się rodzi
w milczeniu,
ciszy,
gniewie.

Muzyka cudowna
skalana cierniem
i krwią naznaczona.
W naszych duszach umiera
i wśród nich się rodzi
w milczeniu,
ciszy,
gniewie.

P.S: TIM BURTON WYMIATA!!!!



by Naarien skomentuj (6)






2005-07-21
Kraina

Tam gdzie światłu zagraża ciemność
Tam śmierć w ogrodzie tańczy
Życie nie zna radości
Pod całunem mroku skrywa swe oblicze...
Tam martwi tańczą z ciemnością
w blasku księżyca o pomstę wołają
Ciemna noc nie ma końca
a światło nie ma tam wstępu...
Tam pod płaszczem nocy
budzi się strach i cierpienie
Skrzydła Anioła są skalane cierniem
a z popękanej ziemi tryska krew
Nad tym wszystkim czuwa ONA
Czarna Pani w długim całunie
To ONA sieje zniszczenie i nasienie zła
To Ona panuje w tej krainie...

P.S: W My Gallery pojawiły sie moje dwa blendy:D:D:D: Coś?? i Gerard Way...sa one troszke niedopracowane itp no ale dopiero sie ucze:D


by Naarien skomentuj (9)